Sunday, January 19, 2020

Η συμμαχία ΗΠΑ-Ιράν είναι κοντά.

Σύμφωνα με τον καθηγητή Πολιτικών Επιστημών του Πανεπιστημίου της Οτάβα και ειδικό στην Γεωπολιτική, κύριο Δημήτρη Κιτσίκη, στον πλανητικό πόλεμο που λαμβάνει χώρα οι ΗΠΑ υπό την ηγεσία του Doland Trump προσπαθούν να προσεγγίσουν τις υπόλοιπες περιφερειακές δυνάμεις να συμμαχήσουν μαζί του στην επερχόμενη τελική αναμέτρηση με την Κίνα. 

Ο κύριος Κιτσίκης είναι δυσνόητος στους περισσότερους και πολλοί τού επιτίθενται εξ αιτίας των "αιρετικών" θέσεών του, οι οποίες δεν είναι παρά το αποτέλεσμα εμπεριστατωμένης μελέτης και βαθιάς γνώσης της διεθνούς πολιτικής σκηνής. Εξάλλου όλοι οι ακαδημαϊκοί, οι πολιτικοί και οι εκφραστές του Δομικού Ρεαλισμού (Structural Realism) δέχονται πυρά από το αμόρφωτο πόπολο το οποίο έχει συνηθίσει να του χαϊδεύουν τα αυτιά οι απατεώνες πολιτικάντηδες. 

Τα γεγονότα που λαμβάνουν χώρα στο Ιράν τις τελευταίες εβδομάδες επιβεβαιώνουν την θεωρία του κυρίου Κιτσίκη, όσο και αν το απαιδεύτο μάτι του απλού παρατηρητή αδυνατεί να το εντοπίσει. Παρασυρόμενος ο καθένας από τις κοκορομαχίες των τηλεοπτικών πάνελ, αναλώνεται στις μπακαλίστικες αναλύσεις των αυτόκλητων αναλυτών που έχουν έχουν στασίδι στα κανάλια της διαπλοκής, και παραβλέπουν τις σοβαρές αναλύσεις διακεκριμένων ακαδημαϊκών όπως ο κύριος Κιτσίκης.

Ο ανορθόδοξος τρόπος με τον οποίο ο Trump επιχειρούσε να προσεγγίσει το Ιράν (παρόμοιο τρόπο με την προσέγγιση Ρωσίας και Βορείου Κορέας) έδωσε μια τελείως λανθασμένη αντίληψη στην κοινή γνώμη. Οι σχέσεις Ιράν-ΗΠΑ ήταν και συνεχίζουν να είναι αισθητά αναβαθμισμένες σε σχέση με το κλίμα που επικρατεί από το 1979. Αυτή η αναβάθμιση των σχέσεων όμως βρίσκει εμπόδια στο βαθύ κράτος, τόσο των ΗΠΑ όσο και του Ιράν. Αξιωματούχοι και των δύο χωρών δεν μπορούν να υποβάλλουν την παλαιολιθική αντίληψή τους και επιθυμούν τη συνέχιση του άσχημου κλίματος στις σχέσεις ΗΠΑ-Ιράν. 

Ανάμεσα στους αξιωματούχους που στέκονταν εμπόδιο στην σύσφιξη των σχέσεων ΗΠΑ-Ιράν ήταν και ο στρατηγός Σολεϊμανί. Φιλόδοξος στρατιωτικός με πείρα στα πεδία των μαχών, που όμως λόγω του ιδεαλισμού του αδυνατούσε να αντιληφθεί την αλλαγή στις γεωπολιτικές συνθήκες. Οπότε όσο υπήρχε ο Σολεϊμανί, δεν μπορούσε να προχωρήσει η αμερικανοϊρανική προσέγγιση. Γι αυτό και ο θάνατός του ήταν η μοναδική λύση. 

Τα γεγονότα που ακολούθησαν τον θάνατο του Σολεϊμανί δεν ήταν παρά ένα καλοστημένο σόου. Διότι είναι αδύνατον κάποιος να πιστέψει ότι μία περιφερειακή δύναμη όπως το Ιράν που ετοιμάζεται να αντιμετωπίσει τον ισχυρότερο στρατό του κόσμου, αντιδράει καθ' αυτόν τον τρόπο. 

Το Ιράν λοιπόν διέδωσε για εσωτερική κατανάλωση ότι υπήρχαν νεκροί Αμερικανοί στρατιώτες κατά τους βομβαρδισμούς στο Ιράκ, ενώ στην πραγματικότητα δεν είχε καν τέτοιο σκοπό. Και απ ότι φαίνεται, ή ενορχήστρωση έγινε μέσα από το στράτευμα, αφού ο στρατός άδειασε με προκλητικό τρόπο την κυβέρνηση που προσπαθούσε να πείσει την παγκόσμια κοινή γνώμη για την μη εμπλοκή της στην κατάρριψη του Ουκρανικού αεροσκάφους. 

Σήμερα σε ολόκληρη την Ιρανική επικράτεια διεξάγονται αντικυβερνητικές και φιλοαμερικανικές διαδηλώσεις, ως αποτέλεσμα της ανταρσίας του Ιρανικού Στρατού με την στενή συνεργασία των μυστικών υπηρεσιών των ΗΠΑ.

Thursday, January 9, 2020

Ας μιλήσουμε για το Ιράν.




Οι περισσότεροι από τους Έλληνες γνωρίζουν τους Πέρσες μέσα από την Χολυγουντιανή ταινία και ό,τι θυμούνται από τα σχολικά τους χρόνια. Υπάρχει μία γενικευμένη σύγχυση λόγω της Ισλαμικής θρησκείας, κάτι που ενισχύεται από την Αμερικανική (και γενικώς την Δυτική) προπαγάνδα που παρουσιάζει το Ιράν σαν μία ακραίως ριζοσπαστική Ισλαμική χώρα. Και μετά τα γεγονότα των τελευταίων ημερών αυτή η λανθασμένη εικόνα που έχει η μάζα για το Ιράν γίνεται όλο και μεγαλύτερη.

Ας βάλουμε όμως τα πράγματα στη θέση τους.

Η εικόνα που έχουμε στη Δύση με τα τζαμιά που στρατολογούν ακραίους τζιχαντιστές, τα no-go zones, τα μουσουλμανικά γκέτο, τον ISIS και τους αποκεφαλισμούς, προέρχεται από το το Σουνιτικό Ισλάμ που εκφράζει το μεγαλύτερο μέρος του Ισλαμικού κόσμου. Αυτές οι ακραίες εκφράσεις του Σουνιτικού Ισλάμ χρηματοδοτούνται από την Σαουδική Αραβία, το Κατάρ, το Πακιστάν και άλλους «φίλους» της Δύσης και των ΗΠΑ.

Το Σιιτικό Ιράν απέχει μακράν από τον ισλαμικό φονταμενταλισμό που εκφράζεται από το Σουνιτικό Ισλάμ και τα ρεύματά του (Ουαχαμπισμός, Σαλαφισμός κτλ). Στις περιοχές όπου επικρατεί το Σιιτικό Ισλάμ και τα ρεύματά του (Μεβλεβήδες, Μπεκτασήδες, Αλεβήδες, Αλαουίτες, Ισμαηλίτες κτλ) υπάρχει ανεκτικότητα προς τις υπόλοιπες θρησκείες και σεβασμός προς τις ατομικές ελευθερίες. Οι Χριστιανικές γιορτές εορτάζονται υπό απόλυτη ελευθερία στην Τεχεράνη και στη Δαμασκό, η Εβραϊκή κοινότητα υφίσταται και χαίρει πλήρους ελευθερίας στο Ιράν, κάτι που σε χώρες όπως η Σαουδική Αραβία είναι αδιανόητο. Ακόμη και η μαντίλα δεν επιβάλεται διά νόμου όπως προπαγανδιστικά διαδίδουν οι Δυτικές πηγές.

Το Ισλάμ επιβλήθηκε στην Περσία με την κατάκτησή της από τους Άραβες τον 7ο αιώνα. Έκτοτε οι Πέρσες υπέφεραν από το ακραίο Ισλάμ που τους επιβλήθηκε από τους Σουνίτες Άραβες και έπειτα από τους ομόδοξους Οθωμανούς. Υπό αυτές τις συνθήκες και την μακρόχρονη επιβολή του Ισλάμ, οι Πέρσες κατάφεραν να εξιρανίσουν τη θρησκεία που τους επιβλήθηκε, εμπλουτίζοντάς την με τον μακραίωνο πολιτισμό που έφερε αυτός ο λαμπρός λαός. Το Σιιτικό Ισλάμ συνέδεσε άψογα τον Περσικό πολιτισμό και την φιλοσοφία του με το Ισλάμ (όπως ακριβώς έκανε η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία με τον Χριστιανισμό), επανιδρύοντας τον 18ο αιώνα μία νέα Περσική Αυτοκρατορία, αυτή τη φορά μουσουλμανική.

Έκτοτε, το Ιράν πολεμάει τον ίδιο εχθρό που απειλεί και την Δύση: το Σουνιτικό Ισλάμ. Οι Σουνίτες Οθωμανοί είχαν κοινό μέτωπο εναντίον της Ευρώπης και της Περσίας, οι Σουνίτες Μόγγολοι (Τζέκις Χαν, Ταμερλάνος) νωρίτερα είχαν επίσης μέτωπο με την Περσική Αυτοκρατορία, ακόμη και σήμερα με την κατάσταση στη Μέση Ανατολή οι Σιίτες σε Λίβανο και Συρία υπερασπίζονται τους Χριστιανούς και πολεμούν εναντίον του ISIS. Οι εικόνες με τις μαντιλοφορούσες γυναίκες και η δήθεν καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων ανήκουν στα πλαίσια του επικοινωνιακού πολέμου (προπαγάνδα) που έχει εξαπολύσει η Δύση (κυρίως ΗΠΑ και ΕΕ) για την χειραγώγηση των μαζών.

Με την ένταση των τελευταίων ημερών στις Ιρανοαμερικανικές σχέσεις πολλοί βιάστηκαν να πάρουν θέση υπέρ των ΗΠΑ παρασυρόμενοι από τον δικαιολογημένο αντι-ισλαμισμό των καιρών μας, πιστεύοντας λανθασμένα πως το Ιραν είναι μέρος του Ισλαμικού φανατισμού που απειλεί την Δύση. Εξ αιτίας της άγνοιας που έχουν κάποιοι σχετικά με τα δόγματα του Ισλάμ, βάζουν στο ίδιο τσουβάλι τους πολιτισμένους Ιρανούς με τα ισλαμοπιθίκια του Σουνιτικού Ισλάμ. 

Κακά τα ψέματα, όταν σήμερα κάποιος λέει «Δυτικός πολιτισμός» δεν εννοεί τον Βάγκνερ, τον Πλάτωνα και τον Σέξπηρ, αλλά τα Gay Pride, τους 9χρονους Drug Queens και τα ανοιχτά σύνορα. Και ανάμεσα στην σημερινή παρακμή της Δύσεως και το παραδοσιοκρατικό Ιράν, οι πραγματικές Αξίες του Δυτικού πολιτισμού εκφράζονται περισσότερο από το Ιράν παρά από τις γκέι παρελάσεις...


Παρουσιάστρια της Ιρανικής τηλεόρασης χωρίς μαντίλα

Παρουσιάστρια της Ιρανικής τηλεόρασης χωρίς μαντίλα


Ο Αλαουίτης (Σιίτης) Άσαντ στο Ελληνορθόδοξο Πατριαρχείο Αντιοχείας 



Χριστούγεννα στο Ιράν:






Friday, December 13, 2019

Η μάνα που διώχνει τα παιδιά της, στο τέλος πεθαίνει μόνη και αβοήθητη. Αυτό της αξίζει.


Όσοι παρακολουθείτε το παρόν ιστολόγιο, γνωρίζετε ότι αναρτώ μόνο δικά μου κείμενα και σκέψεις. Σήμερα όμως θα κάνω μία εξαίρεση και θα δώσω βήμα σε έναν εξαίρετο φίλο και συναγωνιστή, ένα άτομο που το θεωρώ Αδερφό μου. 

Ο Γιάννης είναι από τους νέους που δεν του ήρθαν βολικά τα πράγματα, αλλά αντί να παραιτηθεί από την ζωή και να μεμψιμοιρεί, έπιασε την ζωή και την έστυψε. Περήφανος χαρακτήρας, δεν δέχτηκε να κάνει πίσω στις Αρχές του για ένα ρουσφετάκι που θα τον βόλευε στον βόθρο του ελλαδίτικου ψευδοκράτους των Αθηνών.

Και αφού η Ελλάδα δεν εκτίμησε τα προσόντα του και τον ακέραιο χαρακτήρα του, σήμερα ο Γιάννης είναι στη Γαλλική Λεγεώνα των Ξένων και κάνει καριέρα ως επαγγελματίας οπλίτης σε ένα από τα πιο ξακουστά Στρατιωτικά Σώματα του κόσμου. Αυτός ο λαμπρός Έλλην ήθελε να στείλει ένα μήνυμα στην Ελλάδα ως πληγωμένο παιδί που έζησε την απόρριψη από την ίδια του την Μητέρα Πατρίδα:


"Αγαπητοί φίλοι και φίλες, καλησπέρα.

Όσοι μένετε στην Ελλάδα, σας αφορά ιδιαιτέρως το παρακάτω κείμενο.
Ανέκαθεν η Τουρκία ήθελε το Αιγαίο, τα κοιτάσματα στο υπέδαφος του, τα νησιά του στην επιφάνεια, ακόμα και τα ψάρια του.
Έως και το 2000 εξοπλιστικά η Ελλάδα και η Τουρκία βρισκόταν στα ίδια επίπεδα.
Με μηδαμινές διάφορες τεχνολογικά, τα αμυντικά συστήματα των δύο χωρών ήταν τα ίδια.
Η Τουρκία όμως, έχοντας πάντα (μα πάντα!) επεκτατικές βλέψεις, τα 20 τελευταία χρόνια έκανε τρομερά άλματα σε επίπεδο εξοπλισμών.
Δημιούργησε εταιρείες σε τουρκικό έδαφος οι οποίες παράγουν πολεμικό υλικό, από ελικόπτερα Apache και μη επανδρωμένα Drones έως και τυφέκια και σφαίρες.
Εχει εξελιχθεί σε μια πολεμική υπερδύναμη και κατατάσσεται στις πρώτες θέσεις στις δυνάμεις του ΝΑΤΟ.
Οι ΗΠΑ και η Γαλλία, βλέπουν στο πρόσωπο της Τουρκίας έναν εν δυνάμει επικίνδυνο αντίπαλο.
Την στιγμή που η Τουρκία αφιέρωνε σε εξοπλιστικά προγράμματα τον εθνικό προϋπολογισμό, η Ελλάδα έφτιαχνε Χότ Σπότς και κέντρα υποδοχής.
Ως να μην έφτανε αυτό, αντέστρεψε ολοκληρωτικά τον ρόλο του στρατού, και από εκεί που θα έπρεπε να αδημονεί για την προστασία της χώρας και των συνόρων αυτής, μετετράπη σε μια τεράστια μητέρα Τερέζα ντυμένη στα χακί με βασικό της ρόλο να υπηρετεί τους φιλοξενούμενους των Χοτ Σποτς, να τους διασώζει με το λιμενικό της και να τους μεταφέρει με ασφάλεια και σιγουριά στην ενδοχώρα.
Αδιαμφισβήτητα, ο ανθρωπιστικός της ρόλος είναι απαράμιλλος.
Δυστυχώς όμως για τους κυβερνώντες η Ελλάδα δεν συνορεύει με την Σουηδία, την Ισλανδία και την Νορβηγία- όσο πεπεισμένοι μπορεί να είναι επ αυτού οι θιασώτες ή καλύτερα φανατικοί οπαδοί του πολιτιστικού μαρξισμού στο τιμόνι της χώρας.
Την στιγμή που η Τουρκία επένδυε στο αεροπλανοφόρο της, η Ελλάδα είχε ως προτεραιότητα τα γεύματα των "μεταναστών" και την αποπληρωμή του ρεύματος των καταλήψεων - αλήθεια ποιος νομίζετε ότι πλήρωνε το ρεύμα "στα παιδιά" που έκαναν καταλήψεις για την δημιουργία "κέντρων πολιτισμού";
Η σχολή Ευελπίδων υπήρξε μια από τις καλύτερες σχολές πολέμου. Οι αξιωματικοί του Ε. Σ. κάποτε, ήταν από τους καλύτερα εκπαιδευμένους.
Αυτά βέβαια πριν την μεταπολίτευση.
Αυτά τα" φασιστικά κατάλοιπα" με την καλή εκπαίδευση των στρατιωτικών κόπηκαν σιγά σιγά.
Και φτάσαμε στο 2019, σύντομα 2020 και οι σπόροι που έσπειρε η κάθε χώρα έδωσαν καρπούς.
Η Τουρκία επιβάλει το δίκαιο του ισχυρού έναντι της ανθρωπιστικής και ανίσχυρης Ελλάδος.
Οι πολιτικοί το ξέρουν αυτό πάρα πολύ καλά, και γι αυτό το λόγο έχουν αρχίσει να προετοιμάζουν τον κόσμο ψιθυρίζοντας περί συνεκμετάλλευσης του Αιγαίου, των κοιτασμάτων, των νησιών - και σε περίπτωση που ο Ερντογάν το ήθελε, θα πρότειναν συνεκμετάλλευση ακόμα και των ιδίων τους των συζύγων.
Όσοι με γνωρίζουν προσωπικά, ξέρουν τι σχέση έχω με τον στρατό εν γένει και κατά πόσο μπορώ να έχω λόγο για τα πολεμικά ζητήματα.
Το 2008 η Ελλάδα μου αρνήθηκε την θέση ενός στελέχους στον στρατό, επιλέγοντας νέους που γνωρίζουν καλή βιολογία, φυσική, μαθηματικά, αλλά δεν έχουν καμία σχέση με το αντικείμενο και την φύση του πολέμου, αφού επέλεξαν τις στρατιωτικές σχολές με μοναδικό ενδιαφέρον το βιοποριστικό.
Στην αδρά τους πλειοψηφία όλοι οι νέοι απόφοιτοι της σχολής Ευελπίδων, τάσσονται κατά του πολέμου, φύσει και διάνοια αντίθετοι με τον αυτόν.
Στο πρόσωπο του στρατιωτικού στην περίοδο της μεταπολίτευσης ο κόσμος έβλεπε "τον φασίστα", τον "ακραίο", τον "βίαιο", μα ο κόσμος ήθελε ειρήνη.
Έτσι μετέτρεψε τον στρατιωτικό σε έναν τραχανά που θα μπορούσε κάλλιστα να εργάζεται σε οποιαδήποτε άλλη δημόσια υπηρεσία.
Τώρα όμως που μια σύρραξη με την Τουρκία είναι σχεδόν προβλέψιμη, θα πάει στο μέτωπο *(ΕΆΝ πάει και δεν τα δώσει όλα αμαχητί - που κατ εμέ είναι και το πιθανοτερο όλων) με τους τραχανάδες αξιωματικούς και τις μητέρες Τερέζες ως προσωπικό.
Είναι κοντά η στιγμή που ο μέσος πολίτης θα παρακαλάει να βρεθεί μπροστά του "ένας φασίστας" μήπως και γλυτώσει το οθωμανικό (δίκαιο).
Ένας τέτοιος στρατός, θα προκαλέσει στο εχθρικό στρατόπεδο, μόνον απώλειες όσων πεθάνουνε στα γέλια, καθώς θα παρελαύνει έως και το κέντρο των Αθηνών.
Όπως έστρωσες αγαπημένη μου χώρα, θα κοιμηθείς τώρα.
Και από εμένα, που σε λάτρεψα, και όσους άλλους Άντρες έδιωξες επειδή δεν "χωρούσαν" στο στράτευμα, ευελπιστώ να μην περιμένεις να εμφανιστώ την ώρα που ο σουλτάνος θα σου χτυπήσει την πόρτα.

Καλό σ/κ σε όλους 


Παπαδημητρίου Ιωάννης"

Wednesday, December 11, 2019

Πάψτε να επικαλείστε το Διεθνές Δίκαιο!



Η κρίση των τελευταίων μηνών στα ελληνο-τουρκικά ξύπνησε από τον λήθαργο πολλούς κοιμώμενους πατριώτες που άρχισαν πάλι νά ομιλούν για πόλέμο, «να πάρουμε την Πόλη» και όλες αυτές τις γραφικότητες. Πολλοί από αυτούς επικαλούνται και την λαϊκίστικη ρήση του Αντρέα Παπανδρέου που το 1976 φώναζε υπό την ασφάλεια της αντιπολιτεύσεως «Βυθίστε το Hora».

Ξεχνούν όλοι αυτοί οι τουρκοφάγοι ότι ο Παπανδρέου δεν θα πήγαινε ποτέ στο πεδίο της μάχης, και ότι ήδη είχε εξασφαλισμένο πολιτικό άσυλο στις ΗΠΑ και στη Σουηδία, όπου και θα κατέφευγε όπως έκανε επί χουντας. Προφανώς και όσοι με περίσιο ηρωισμό το παίζουν πατριώτες στο καφενείο ή πίσω από το πληκτρολόγιο, μόλις γίνει η στραβή θα γίνουν άφαντοι σαν το ίνδαλμά τους τον Παπαντρέου.

Αφήνοντας όμως στην άκρη τις γραφικότητες και τους ήρωες του καναπέ (χωρίς αυτό να σημαίνει πως η πιθανότητα του πολέμου πρέπει να κλειστεί στο συρτάρι), ας δούμε με μια σοβαρή ματιά πώς έχει η κατάσταση στο Αιγαίο:

Κατ αρχήν, η Συνθήκη της Λοζάνης που επικαλείται συνεχώς η Ελληνική πλευρά δεν προβλέπει τίποτα απολύτως για το ζήτημα της υφαλοκρηπίδας, όπως επίσης η Τουρκία δεν έχει υπογράψει ή επικυρώσει τη Σύμβαση της Γενεύης του 1958 για την υφαλοκρηπίδα, ούτε τη Σύμβαση των Ηνωμένων Εθνών για το Δίκαιο της Θάλασσας του 1982. Άρα η συνεχής επίκληση του Διεθνούς Δικαίου από την Ελληνική πλευρά είναι τελείως άτοπη, αφού οι συνθήκες που υπογράφησαν μέχρι σήμερα δεν δεσμεύουν την Τουρκία και δεν δικαιώνουν την Ελλάδα.

Και κάτι που επίσης αγνοεί ο μέσος τουρκοφάγος που δεν κρατιέται να πάρει μόνος του την Πόλη, είναι πώς το 1976 το Συμβούλιο Ασφαλείας του ΟΗΕ απέριψε την προσφυγή της Ελλάδος, ενώ το 1978 (2 χρόνια μετά την κρίση του 1976 με το Hora) το Διεθνές Δικαστήριο της Χάγης απεφάνθη ότι «οι πιθανές βλάβες που είχαν προκληθεί από την Τουρκία με τις έρευνες στο Αιγαίο, δεν ήταν τέτοιες που να επηρεάζουν το επίδικο αντικείμενο και την ομαλή εκδίκαση της διαφοράς». Στην ουσία δηλαδή δικαίωσε την Τουρκία.

Κακά τα ψέματα, είμαστε σε πολύ δυσμενή θέση, όχι μόνο στρατιωτικώς, αλλά και διπλωματικώς. Οι δουλοπρεπείς Ελλαδίτικες κυβερνήσεις από το 1950 μέχρι σήμερα υπογράφουν οτιδήποτε τις υποδείξουν τα αφεντικά τους, με αποτέλεσμα να έχουμε παγιδευτεί στις συμφωνίες και τις συνθήκες που ως χώρα υπογράψαμε. Και το χείροτερο είναι πως όλοι αυτοί οι δήθεν πολιτικοί και στρατιωτικοί αναλυτές που βγαίνουν στην τηλεόραση και μπουρδολογούν, δίνουν την εντύπωση στον Έλληνα τηλεθεατή ότι η Ελλάδα έχει το δίκιο με το μέρος της και, ούτε λίγο ούτε πολύ, είμαστε η χώρα που τα κάνει όλα σωστά. Δυστυχώς όμως η πραγματικότητα απέχει πολύ από αυτήν την εικόνα.

Και για να μην παρεξηγηθώ, θέλω να ξεκαθαρίσω ότι το δίκιο της Τουρκίας δεν έγκειται σε ιστορικές διεκδικήσεις, αλλά σε λάθος χειρισμούς του σύγχρονου Ελλαδίτικου ψευδοκράτους των Αθηνών. Και το Διεθνές Δίκαιο δεν λαμβάνει υπ όψιν του την ιστορία, αλλά τις Διεθνείς Συνθήκες και Συμφωνίες που οι ίδιες οι χώρες έχουν έχουν υπογράψει.

Αν το τσίρκο που αυτοαποκαλείται «κυβέρνηση» θέλει να χειριστεί την κατάσταση με τον κατάλληλο τρόπο, θα πρέπει να βάλει στο παιχνίδι και άλλες Δυνάμεις με συμφέροντα στην περιοχή της ανατολικής Μεσογείου, και να επιδιώξει ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΟ ΠΟΛΕΜΟ! Διότι όταν οι Διεθνείς Συνθήκες δεν σε ευνοούν, οφείλεις να απαντήσεις στρατιωτικά και επιβάλεις τους δικούς σου όρους στους ηττημένους. Αλλά για να το πετύχει αυτό η Ελλάδα πρέπει να συνάψει στρατηγικής σημασίας συμμαχίες (μόνη της ἡ Ἑλλάδα εναντίον της Τουρκίας είναι καταδικασμένη) καὶ νὰ ἐπιδιώξει σύγκρουση στὴ θάλασσα, γιατὶ ἂν ἀφεθοῦν νὰ ὠριμάσουν οἱ συνθῆκες γιὰ χερσαία εἰσβολὴ ἀπὸ τὸν Ἔβρο, εἶναι ζήτημα ἠμερῶν νὰ φτάσουν οἱ Τούρκοι μέχρι τὴν Θεσσαλονίκη. 

Friday, October 25, 2019

Η στρατηγική ιδιοφυΐα του Donald Trump.




Οι εξελίξεις στη Μέση Ανατολή αλλάζουν ώρα με την ώρα. Οι μέχρι πρότινος ορκισμένοι εχθροί της Συρίας, κομμουνιστές Κούρδοι του YPG, από την περασμένη Δευτέρα πολεμούν στο πλευρό των δυνάμεων του Άσαντ εναντίον των Τούρκων. Κι αν και αυτή η εξέλιξη φαντάζει ως λογικό αποτέλεσμα μίας περιστασιακής συμμαχίας που απλώς αντιμετωπίζει κοινό εχθρό, από γεωπολιτικής απόψεως τα δεδομένα αλλάζουν 180 μοίρες (360 σύμφωνα με τα μαθηματικά του Τσίπρα).
Ο Ερντογάν εδώ και καιρό φλερτάρει με την Ρωσία, κάτι που προκαλούσε πονοκέφαλο στις ΗΠΑ διότι βρίσκονταν σε αδιέξοδο. Ο Τράμπ δεν μπορούσε να επιτεθεί σε σύμμαχο χώρα, αλλά ούτε και να την αφήσει να προσχωρήσει στην αγκαλιά της Ρωσίας. Έπρεπε λοιπόν να πάρει μία απόφαση ώστε να κρατήσει την Τουρκία εντός ΝΑΤΟ ενώ συγχρόνως να της δώσει ένα μάθημα.
Και ενώ οι στρατηγικοί αναλυτές, ακόμη και μέλη του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος, κατακρίνουν τον Τραμπ για την απόφαση που πήρε σχετικά με την αποχώρηση των Αμερικανικών στρατευμάτων από τη Συρία, οι εξελίξεις δικαιώνουν πανηγυρικά τον Αμερικανό Πρόεδρο. Το πράσινο φως στην Τουρκία για επιδρομή στα εδάφη των Κούρδων της Συρίας, από τη μία πλευρά κρατάει ευχαριστημένο τον Ερντογάν που διακαώς επιθυμεί την παρεμπόδιση δημιουργίας Κουρδικού κράτους, αλλά από την άλλη επιτρέπει την εισβολή της Τουρκίας στη Συρία.
Για όσους δεν έχουν αντιλφθεί την στρατηγική ιδιοφυΐα του Τραμπ, το κάνω ακόμα πιο ξεκάθαρο και σαφές: Ο Τραμπ αποσύρει τα Αμερικανικά στρατεύματα από την Συρία, κάτι που αποτελούσε προεκλογική του δέσμευση και έπρεπε να το κάνει πριν τις εκλογές του επόμενου έτους. Συγχρόνως ανοίγει τον δρόμο στον Ερντογάν να επέμβει στα βόρεια της Συρίας, νίπτοντας τας χείρας του για τις επιπτώσεις που θα έχει μια Τουρκική εισβολή. Τουρκική εισβολή πού; Σε μία χώρα η οποία είναι παραδοσιακός σύμμαχος της Ρωσίας! Οπότε η σύγκρουση με τις δυνάμεις του Συριακού στρατού είναι αναπόφευκτη, με τον Άσαντ να έχει ήδη συνάψει συμμαχία με τους Κούρδους και να προελαύνει προς τις Τουρκικές θέσεις.
Σύμφωνα με το Διεθνές Δίκαιο ο Άσαντ έχει κάθε δικαίωμα να υπερασπιστεί την εδαφική ακεραιότητα της χώρας του από την εισβολή ξένων στρατευμάτων που παραβίασαν την συνοριακή υπόσταση της Συρίας χωρίς την έγκριση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ. Και βεβαίως η ευφυέστατη κίνηση ματ του Τράμπ φέρνει σε υπερβολικά δύσκολη θέση τον Πούτιν, ο οποίος καλείται να επιλέξει ποια θέση θα πάρει ανάμεσα σε έναν μακροχρόνια πιστό αλλά αδύναμο σύμμαχο ή στην πρόσκαιρη λυκοφιλία με την ισχυρή Τουρκία που όμως παραμένει προσκολημένη στο άρμα του ΝΑΤΟ.
Επειδή την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές δεν έχει υπάρξει μέχρι στιγμής σύγκρουση Τουρκικών και Συριακών στρατευμάτων (οπότε δεν μπορούμε να γνωρίζουμε από τώρα την στάση της Ρωσίας) είναι υπερβολικά δύσκολη η οποιαδήποτε πρόβλεψη. Όπως επίσης είναι πολύ νωρίς για να ξέρουμε τις πραγματικές προθέσεις του απρόβλεπτου, ανορθόδοξου και ευφυέστατου Τραμπ. Επιφυλάσσομαι για πιο ολοκληρομένη ανάλυση όταν θα ξεκαθαρίσει το τοπίο. Μέχρι τότε, τα βλέματα όλων είναι στη Συρία.






Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Ελεύθερος Κόσμος» στο φύλλο της 18ης Οκτωβρίου 2019

Tuesday, October 15, 2019

Η Ε.Ε. επιδιώκει την αντικατάσταση του Ευρωπαϊκού πληθυσμού.





Ακούγεται συχνά ως σενάριο το σχέδιο της Ευρωπαϊκής Ενώσεως για αντικατάσταση του ντόπιου πληθυσμού με μετανάστες από την Ασία και την Αφρική. Και όντως, οι μεταναστευτικές ροές υπό την μορφή εισβολής και η απάθεια των κρατών της Ε.Ε. στην αντιμετώπιση αυτού του φαινομένου συνηγορούν στην θωρία του οργανωμένου σχεδίου. 
Πρόκειται όμως για συνωμοσιολογική θεωρία ή υπάρχει όντως οργανωμένο σχέδιο από πλευράς Ε.Ε. για την αντικατάσταση του Ευρωπαϊκού πληθυσμού;
Σύμφωνα λοιπόν με το έγγραφο COM(2015) 240 της Ευρωπαϊκής Επιτροπής που συντάχθηκε στις Βρυξέλλες στις 13 Μαΐου 2015, στην παράγραφο III.4 υπό τον τίτλο «A new policy on legal migration» (μτφ: «Μία νέα πολιτική για τη νόμιμη μετανάστευση»), αναγράφεται αυτολεξεί:

"Η ΕΕ αντιμετωπίζει επίσης μια σειρά μακροπρόθεσμων οικονομικών και δημογραφικών προκλήσεων, ο πληθυσμός της γηράσκει, ενώ η οικονομία της εξαρτάται όλο και περισσότερο από θέσεις εργασίας υψηλής ειδίκευσης. Επιπλέον, χωρίς μετανάστευση, ο πληθυσμός σε ηλικία εργασίας της ΕΕ θα μειωθεί κατά 17,5 εκατ. Η μετανάστευση θα είναι όλο και πιο σημαντικός τρόπος για την ενίσχυση της αειφορίας του συστήματος κοινωνικής πρόνοιας και την εξασφάλιση βιώσιμης ανάπτυξης της οικονομίας της ΕΕ.

Αυτός είναι ο λόγος για τον οποίο, ακόμη και αν η περίπτωση της νόμιμης μετανάστευσης είναι πάντα δύσκολη σε μια εποχή υψηλής ανεργίας και κοινωνικής αλλαγής, είναι σημαντικό να υπάρχει ένα σαφές και αυστηρό κοινό σύστημα το οποίο να αντικατοπτρίζει το συμφέρον της ΕΕ ως έναν ελκυστικό προορισμό για τους μετανάστες.

*
(και ως υποσημείωση) Η Επιτροπή θα διενεργήσει επίσης εκτίμηση και αξιολόγηση (έλεγχο καταλληλότητας) του ισχύοντος κεκτημένου σε νομικά θέματα με στόχο τον εντοπισμό κενών και ασυνεπειών, και να εξετάσει τους πιθανούς τρόπους απλούστευσης και εξορθολογισμού του σημερινού πλαισίου της ΕΕ προκειμένου να συμβάλει στην καλύτερη διαχείριση των ροών νόμιμης μετανάστευσης."

Πρόκειται δηλαδή για ευθεία παραδοχή της Ευρωπαϊκής Ενώσεως ότι σχεδιάζει να λύσει τα προβλήματα που αντιμετωπίζει το σύστημα κοινωνικής πρόνοιας φέρνοντας περισσότερους μετανάστες!
Και βεβαίως αυτό είναι είναι ένα βλακώδες πρόσχημα, αφού κανένα λογικό επιχείρημα δεν μπορεί να δικαιολογήσει την λύση του ασφαλιστικού με την εισροή μεταναστών. Οι, ως επί το πλείστον, μουσουλμάνοι μετανάστες έχουν πολυμελείς οικογένειες που παρασιτούν απομυζώντας προνοιακά επιδόματα, ενώ συγχρόνως συνεισφέρουν ελάχιστα εώς καθόλου στο ασφαλιστικό σύστημα. Λόγω των πολιτισμικών τους ιδιαιτεροτήτων εργάζεται μόνο ένα μέλος της κάθε οικογένειας, με τις γυναίκες να λαμβάνουν μόνο επιδόματα μητρότητας και πολυτεκνίας, και μεγάλο ποσοστό των οικογενειών να αρκείται στα επιδόματα και να μην επιθυμεί να εργαστεί κανένα μέλο τους. Ενδεικτικά, το 44% των Σομαλών στην Δανία δεν έχει εργαστεί ποτέ στην ζωή του και ζει αποκλειστικά και μόνο με επιδόματα[1].
Με πρόσχημα το δημογραφικό και την κατάρρευση της κοινωνικής πολιτικής, η Ευρωπαϊκή Ένωση βρήκε την ευκαιρία να δώσει το τελειωτικό χτύπημα στο σχέδιο αφανισμού των Ευρωπαϊκών εθνών. Η αντικατάσταση του ντόπιου πληθυσμού συνεχίζεται με γοργούς ρυθμούς και είναι ζήτημα χρόνου να γίνουμε μειοψηφία στην ίδια μας την χώρα.





*το παραπάνω άρθρο δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα «Ελεύθερος Κόσμος» στο φύλλο της 4ης Οκτωβρίου 2019




[1] Πηγή: Οικονομική Ανάλυση Νο.30 για το έτος 2018 του Υπουργείου Οικονομικών της Δανίας

Tuesday, May 14, 2019

Dominique Venner: Ἐκφραστής τῆς ἀληθινῆς Ἰδεας ἤ προφήτης;





Στὶς 21 Μαΐου συμπληρώνονται 6 χρόνια ἀπὸ τὸν θάνατο τοῦ μεγάλου ἱστορικοῦ καὶ στοχαστὴ τῆς Γαλλικῆς Νέας Δεξιᾶς, Dominique Venner.  Ἕξι χρόνια ἦταν ἀρκετὰ ὥστε νὰ ἐπιβεβαιωθοῦν μὲ τὸν πιὸ σκληρὸ τρόπο οἱ φόβοι του σχετικὰ μὲ τὸν κίνδυνο ποὺ διατρέχει ὁ Εὐρωπαϊκὸς πολιτισμὸς ἐξ αἰτίας τῆς ἀντικαταστάσεῶς του μὲ ἀφροασιάτες ἐποίκους.

Ὁ Dominique Venner δὲν ἦταν χριστιανός. Πίστευε στὴν παγανιστικὴ προσέγγιση τοῦ Θείου ὅπως ἐκφράστηκε στὸ δοκίμιο τοῦ (ἐπίσης συνιδρυτὴ τῆς Γαλλικῆς Νέας Δεξιᾶς) Alain de Benoist, "Ἡ θρησκεία τῆς Εὐρώπης". Δὲν ἦταν ὅμως ἀντιχριστιανὸς καὶ ἀναγνώριζε τὴν προσφορὰ τοῦ Χριστιανισμοῦ στὸ σύγχρονο Εὐρωπαϊκὸ πνεύμα. Γι’ αὐτὸ καὶ ἐπέλεξε συμβολικὰ ὡς τόπο τοῦ θανάτου του τὸ ναὸ τῆς Παναγίας τῶν Παρισίων. Πίστευε ὅτι τὸ συγκεκριμένο κτίριο ἀποτελεῖ ἀντιπροσωπευτικὸ δείγμα τοῦ Εὐρωπαϊκοῦ πολιτισμοῦ ποὺ ἀργοπεθαίνει.

Δὲν πέρασαν οὔτε ἕξι χρόνια ἀπὸ τὸ τραγικὸ γεγονὸς τῆς αὐτοκτονίας τοῦ Dominique Venner, καὶ τὸ συμβολικὸ σημεῖο τοῦ θανάτου του ἔχει γίνει παρανάλωμα τοῦ πυρός. Οὔτε ὁ ἴδιος δὲν θὰ περίμενε ὅτι μέσα σὲ τόσο μικρὸ χρονικὸ διάστημα ἡ πράξη του μέσα ἀπὸ τὸν συμβολικό της χαρακτήρα θὰ περνοῦσε στὸν κυριολεκτικὸ θάνατο τοῦ ναοῦ καὶ ὅ,τι αὐτὸς πρεσβεύει.
 
Ἕξι χρόνια χωρὶς τὸν Dominique Venner συμπληρώνονται φέτος, καὶ ἡ ἐπέτειος αὐτὴ βρίσκει τὸν Δυτικὸ Κόσμο χωρὶς τὸ σύμβολό του. Καὶ ὅσο καὶ ἂν κάποιοι ὑλιστὲς παρατηροῦν ἀπλῶς τὴν ἀπουσία ἑνὸς ἀνθρώπου καὶ ἑνὸς κτιρίου, ἡ Ἰδέα ποὺ πρέσβευε ὁ Dominique Venner εἶναι αἱώνια. Καὶ γιὰ ὅσο σύμβολα σὰν τὴν Παναγία τῶν Παρισίων καταστρέφονται, τόσο οἱ Ἰδέες μας θὰ ἐπαληθεύονται καὶ θὰ δικαιώνονται.

Dominique Venner

16 Ἀπριλίου 1935 - 21 Μαΐου 2013


ΑΘΑΝΑΤΟΣ